Wat: Borrel voor Paroolredacteur Addie Schulte.
Waar: Muziekgebouw aan het IJ.
Wie: Lodewijk Asscher, Carolien Gehrels, Maarten van Poelgeest, Ivar Manuel, Martijn de Greve, Robert Flos, John Goring, Paroolredacteuren.
Wanneer: dinsdag 29 juni 2010, van 17.00 tot 21.00.
Waarom: stadhuisverslaggever Addie Schulte wordt buitenlandredacteur.
Waardering: 3.
Politieke vrienden
Schuim stuitte op een borrel van ingewijden aan het IJ. Parool stadhuisverslaggever Addie Schulte verruilt de Amsterdamse politieke arena voor een plekje op de buitenlandburelen. Ingrijpend is zo een verandering, dus daar mag best even bij worden stilgestaan. Redactioneel navelstaren heet dat. Schuim doet er gretig aan mee.
Aangezien Addie een lange staat van dienst heeft in de Amsterdamse politieke verslaggeving (en daarvoor in Den Haag – zo een functie krijg je namelijk niet zomaar) wordt de zomerse borrel bevolkt door een keur aan Stadhuisbewoners. Waarnemend burgemeester Lodewijk Asscher (‘over acht dagen misschien werkloos’), wethouder Carolien Gehrels, D66-raadslid Ivar Manuel, Noord-Zuidlijncoryfee Geert Dales – niemand is te beroerd om een persmuskiet gedag te zeggen (ook al vertrekt hij niet echt.) Grootmoedig zwaaien zij een kritische pen uit.
VVD-fractievoorzitter Robert Flos is voor zijn politieke carrière zelfs schatplichtig aan Addie, zegt hij. ‘Ik ben veel harder geworden, na het commentaar van Addie’ (het gewraakte artikel betrof kritiek op de kleurloosheid van de VVD). PvdA-raadslid Peggy Burke noemt de politiek verslaggever een heel goede journalist. Anderen fluisteren dat ze hem zullen missen. Addie’s partner in crime Bas Soetenhorst treurt even maar ziet de scheiding van tafel en bed als een florissante opstap voor nieuwe tijden. Een eervol scheiden.
Het mooie aan zo’n politiek samenkomen is dat er altijd nieuws is te halen. Een journalist is nooit buiten functie dus leggen de politieke aficionado’s nonchalant hun oor te luisteren als in borrelpraat nieuwtjes vallen over partijperikelen en vermeende kongsi’s. De politici slaan er geen acht op: daarvoor zijn ze te gewend aan politieke stukjeschrijvers. Of is het alcoholische aanbod te royaal?